اسکنر اثر انگشت

اسکنر اثر انگشت

پیشرفت در دنیای تکنولوژی روز به روز در حال افزایش می‌باشد. دنیای دستگاه‌های هوشمند موبایلی از این قاعده مستثنا نبوده و توانسته در چند سال اخیر، رشد زیادی را در کارنامه‌ی خود ثبت نماید. یکی از این تکنولوژی‌ها که در گوشی‌های هوشمند به کار برده شده است، اسنکنر اثر انگشت (Fingerprint) می‌باشد. اسکنر اثر انگشت از انواع سنسور است. این نوع سنسور، بیشتر در گوشی‌های هوشمند رده بالا به کار رفته است اما در برخی موارد، محصولاتی که در رده‌ی بالا قرار نمی‌گیرند نیز این این نوع سنسور بهره‌مند می‌باشند.
اسکنر اثر انگشت بر اساس عملکرد سیستم و نحوه‌ی سبک منحصر به فرد، به انواع گوناگونی تقسیم می‌شوند.

بهتر است به این نکته اشاره کنیم که:

گوشی‌های هوشمند می‌توانند از سه نوع اسکنر اثر انگشت به نام‌های

1- اسکنر نوری (Optical Scanner)

2- اسکنر اولتراسونیک (Ultrasonic Scanner)

3- اسکنر خازنی (Capacitive Scanner) برخوردار باشند.
در ادامه، شما بیشتر با هر یک از این اسکنرهای اثر انگشت که از انواع سنسور هستند، آشنا خواهید شد.

اسکنر اثر انگشت نوری:

این نوع اسکنر، قدیمی‌ترین نوع اسکنرهای اثر انگشت است. و از نامش پیداست، از طریق تصویر برداری نوری فعالیت می‌کند.

عملکرد اسکنر اثر انگشت نوری به این نحو است که ابتدا تصویر نوری ضبط می‌شود، سپس به منظور تشخیص دادن الگوهایی که سطحی می‌باشند، شاهد فعالیت الگوریتم‌های خاصی خواهیم بود.

در اسکنر نوری، آن دسته از علائمی که به اثر انگشت هر فرد اختصاص دارند، مورد ثبت قرار می‌گیرند و برای دستگاه هوشمند یک الگوریتم اصلی محسوب می‌شوند.

در فرایند تشخیص اثر انگشت کاربران و تایید یا عدم تایید اثر انگشت، تصویر نوری که از سطح انگشت گرفته شده است با ثبت نوری اولیه‌ای که ثبت شده است مورد مقایسه قرار می‌گیرند.

در اسکنرهای نوری تمام قسمت‌هایی که با سطح اثر انگشت در ارتباط هستند به خصوص قسمت‌هایی که از دیگر بخش‌ها روشن‌تر و یا تیره‌تر هستند، مورد بررسی قرار می‌گیرند.

در هر اینج اسکنرهای اثر انگشت نوری، تعداد زیادی دیود به کار برده شده است که نقش مهمی در افزایش جزئیات تصاویر ضبط شده دارند و دقت را بالا می‌برند.

هر چند اسکنرهای نوری دارای قابلیت‌های مثبت زیادی می‌باشند، اما عاری از مشکل نیستند.

یکی از مشکلاتی که اسکنرهای اثر انگشت نوری دارند این است که امنیت در آن‌ها ضعیف است.

هنگامی که با ضعف در امنیت رو به رو باشیم، شاهد سو استفاده‌های زیادی خواهیم بود.

این عامل باعث شده است در گوشی‌های هوشمند که در رده‌ی بالایی قرار دارند از این نوع اسنکر استفاده نشود.

هنگامی که تولیدکنندگان به دنبال روش‌هایی برای تولید با هزینه‌ی پایین هستند، بیشتر به سمت استفاده از اسکنرهای نوری روی می‌آورند.

یکی دیگر از این مشکلات، ضخامت بالایی می‌باشد که اسکنرهای نوری به دلیل پیچیدگی خود در گوشی‌های هوشمند ایجاد می‌کنند.

اسکنر اثر انگشت خازنی:

اگر بخواهیم به پرکاربردین‌ترین اسکنر اثر انگشت اشاره کنیم، میتوان اسکنر اثر انگشت خازنی را نام برد.

در این نوع اسکنر، خازن الکترونیکی یکی از اجزای اصلی محسوب می‌شود.

در اسنکر اثر انگشت خازنی، تصویر کردن تصاویر و عکس‌های دو بعدی جای خود را به یک مدار خازنی بسیار کوچک می‌دهند تا اطلاعاتی که مربرط به اثر انگشت کاربران است را جمع آوری نماید.

دراین نوع اسکنر، مدار انتگراتور اپ‌امپ به کار رفته است که در رد یابی اثر انگشت کاربران بسیار موثر است.


اگر بخواهیم اسکنر اثر انگشت نوری و خازنی را با یک دیگر مورد مقایسه قرار دهیم، باید گفت اسکنر نوری علاوه بر اینکه ضریب امنیت بالایی دارد.

به علت تعداد بالای خازن‌های الکترونیکی، دقت بالایی را نیز دارا می‌باشد.

اما در کنار این مزایا، معایبی نیز به همراه دارند.

به عنوان مثال: مشکلات سخت افزاری و هک نرم افزاری از مشکلات عمده‌ی این نوع اسکنر به شمار می‌روند.

اسکنر اثر انگشت اولتراسونیک:

اولتراسونیک به معنای فراصوت است.

در سنسور اولتراسونیک، نیازی به تماس یا لمس صفحه نیست زیرا دستگاه بدون اینکه لمس صورت بگیرد.

این سنسور قادر به اندازه‌گیری فاصله و جسم می‌باشد و همین عامل سبب شده مورد استتفاده شرکت‌های گوناگونی قرار گیرد.
از مزیت‌های این سنسور توانایی بالا در انجام عملیات اسکن حتی از زیر سطوحی که ضخامت بالایی دارند، می‌باشد.

دیگر مزیت اسنکرهای اولتراسونیک، این است که در برابر دمای خارجی، تعریق و نم روی انگشت مقاومت بالایی دارند.

مقالات مرتبط

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on telegram
Share on whatsapp

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *